Kinders en ADHD: Wat jy moet weet

ADHD staan ​​vir aandaggebreks-hiperaktiewiteitversteuring, en dit is een van die mees algemene neuro-ontwikkelingsversteurings wat kinders affekteer. Hierdie versteuring affekteer miljoene kinders regoor die wêreld en duur voort tot in volwassenheid, hoewel dit dalk nie so opvallend by volwassenes is nie, omdat hulle hul gedrag beter self bestuur as kinders.

Daar word beraam dat 3 – 5% van skoolgaande kinders aandaggebreks-hiperaktiewiteitversteuring (ADHD) het. ADHD is ‘n toestand waarin al drie die volgende simptome teenwoordig is:

Onoplettendheid
Hiperaktiwiteit
Impulsiewe gedrag

Kinders met ADHD blyk nooit na hul ouers te luister nie, hulle is aanhoudend onrustig, praat dikwels oormatig en/of onderbreek ander mense, word baie maklik afgelei, tree op ontwrigtende gedrag, en hulle vind dit baie moeilik om te bly sit of lank genoeg op ‘n taak te konsentreer om dit te voltooi. Hulle kan ook vergeetagtig, emosioneel en maklik gefrustreerd raak.

Kinders met ADHD kan sukkel op skool, aangesien hul onoplettendheid dit vir hulle moeilik maak om tydens die klas te fokus. Dit is nie ongewoon dat ADHD-simptome meer opvallend word wanneer ‘n kind skoolgaande ouderdom bereik nie, aangesien die meeste kinders reeds teen hierdie stadium geleer het hoe om hul aandag te fokus.

Om ‘n diagnose te maak, moet hierdie simptome vir meer as ses maande in meer as een omgewing teenwoordig wees. Dit is ‘n spektrumversteuring, wat beteken dat sommige kinders milder simptome kan hê, terwyl ander meer duidelike manifestasies van ADHD toon. Kinders so jonk as 4 jaar oud kan met hierdie versteuring gediagnoseer word.

Verskillende siftingsvraelyste soos die Connor-graderingskaal kan saam met ‘n pediatriese mediese assessering gebruik word om ‘n akkurate diagnose te verkry. Die kind se gedrag oor verskeie mediese konsultasies word ook in ag geneem. Gehoor- en visuele toetse is ook nodig om doofheid en gesiggestremdheid as die oorsaak van die onoplettendheid uit te sluit, en kognitiewe toetse word gebruik om ander leergestremdhede na te gaan.

Daar word geglo dat vir pasiënte met ADHD, ‘n sekere area in die brein anders werk as by mense sonder ADHD, wat veroorsaak dat hulle neurologies anders “bedraad” is. Genetika speel glo ‘n belangrike rol in die oorsprong van die versteuring, tesame met omgewings- en sosiale faktore.